Puede que una de las cosas más gratificantes que me hayan dicho haya salido de un blog. De mi blog.
"Llegir-te fa venir ganes de viure la vida cada matí. Si un dia em llevo més xof obro el teu blog automàticament! Si senyora olé!"
Realmente siempre he escrito para mi, apoyándome únicamente en mi creencia, que soy yo misma. Creo en mi y en todo lo que hago. Esa es la base y el motivo por el que escribo. La necesidad constante de autoconvencerme de que las cosas son posibles cuando todos a mi alrededor, niegan la evidencia.
Escribir me relaja, me ayuda, me sincera conmigo misma. Me alivia, me transporta a poder intensificar sentimientos que creía haber perdido. Pero me baso en la vida, en los pequeños detalles que marcan la diferencia. Doy por hecho lo que los demás creen que son incapaces de ver, porque cada mañana me quito la máscara e intento ver más allá de lo que me rodea.
He vivido. Pero como tú, como él, como ellos, como todos.
El truco sólo lo sabes tú. Tú sabes el secreto para poder vivir tu vida. Sólo tú.
Lo que digan los demás, son solo voces susurrantes que intentarán convencerte que vivir a su manera será lo correcto.
Y lo correcto, será SOLAMENTE, lo que tú quieras sentir y vivir.
Gràcies Nit, per ensenyar-me que no tan sols escric per mi. I que els meus escrits t'arribin tant com em poden arribar a mi. La vida va com va, però m'encanta saber que quan em llegeixes tens un motiu més per viure amb ganes.
Y así estamos. Plantificandome cada vez que puedo frente a una pantalla y cuatro palabras que para mi, lo significan todo.
.
humm este es tu blog, interesante algo rebuscado pero yeah, ahora molas X 2.
ResponderEliminarYa sabes quien soy aun k tendras k hacer un Agosto
Pd: Desde mi punto de vista psicologicamente no hay mayor verdad que la que se dice uno mismo al = que uno mismo se convence de esas verdades escrive mas y me pasare a mirar y si puedo, contestar tambien sigue asi